Akceptuję
Na naszej stronie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza,
że będą one zamieszczone w Państwa urządzeniu. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności.
Chcesz sie rozwieść? Nie wiesz od czego zacząć? Zadzwoń, poprowadzimy Twoją indywidualną sprawę. 22 241 17 14 - sprawdź

Prawna ochrona przed stalkingiem

Stalking stanowi w Polsce przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności do 3 lat. W sytuacjach, gdy ofiara stalkingu próbowała popełnić samobójstwo nasze prawo przewiduje wyższą karę dla prześladowcy, tj. od roku do 10 lat pozbawienia wolności. Art. 190 a § 1 Kodeksu Karnego stanowi, że stalker podlega odpowiedzialności karnej, gdy „przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jej prywatność”. Jest to przestępstwo wnioskowe - aby wszcząć postępowanie karne przeciwko stalkerowi należy złożyć na Policji bądź w Prokuraturze stosowny wniosek.

Policja ma obowiązek zareagować w sytuacji, gdy działania stalkera są uporczywe tzn. powtarzalne, nieustępliwe, natarczywe. Nie wystarczy, aby akty te występowały stosunkowo często. Istotne jest to, czy są one nacechowane negatywnie oraz to, w jaki sposób odbiera je ofiara. W celu uznawania danej działalności za przestępstwo konieczny jest bowiem skutek w postaci wzbudzenia u pokrzywdzonego lub jego bliskich poczucia zagrożenia. Strach, poczucie niebezpieczeństwa oceniane są w sposób obiektywny. Stalker może zostać pociągnięty do odpowiedzialności, gdy jego zachowanie w podobnych okolicznościach wywołałoby u każdej innej racjonalnej osoby poczucie zagrożenia. Organy ścigania muszą także zareagować w sytuacji, gdy prześladowca w sposób istotny naruszy prywatność swojej ofiary. Warto podkreślić, że za działania w ramach stalkingu mogą być uznane akty wymierzone bezpośrednio w osobę pokrzywdzonego, jak również w jego bliskich.

Karę pozbawienia wolności Kodeks Karny przewiduje także dla osób, które  podszywając się pod inną osobę, wykorzystują jej wizerunek lub inne jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej lub osobistej. Chodzi tutaj m. in. o zamieszczanie zdjęć ofiar i komentarzy ujawniających informacje o nich w Internecie, zamawianie na ich koszt różnych niechcianych towarów i usług, a przede wszystkim rozpowszechnianie informacji o pokrzywdzonym, np. w ramach tworzonych bez wiedzy i zgody ofiary kont osobistych na portalach społecznościowych. Takie działania w odróżnieniu od aktów „typowego stalkingu” mogą być jednorazowe.

Jeżeli stalker nie był wcześniej karany, najczęściej sądy polskie skazują sprawcę na karę pozbawienia wolności w zawieszeniu i poddają go dozorowi kuratora. Nakładają na skazanego obowiązek powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach np. w okolicy domu lub pracy ofiary, zakaz kontaktowania się z ofiarą, zbliżania się do niej oraz zakaz opuszczania określonego miejsca pobytu. W przypadku, gdy sprawca odbywa karę pozbawienia wolności osoby pokrzywdzone mają możliwość uzyskiwania informacji o każdorazowym opuszczeniu zakładu karnego przez stalkera na przepustkę, o jego ucieczce, zwolnieniu warunkowym, przerwie w wykonywaniu kary albo zakończeniu jej odbywania. W tym celu ofiara stalkingu powinna złożyć wniosek do sądu lub dyrektora zakładu karnego.

Działalność stalkera zawsze skutkuje naruszeniem dóbr osobistych ofiary. Przede wszystkim pogwałca prawo do wolności, które przysługuje każdemu człowiekowi. Prześladowcy naruszają również wizerunek, cześć, zdrowie, nazwisko, pseudonim oraz prawo do prywatności ofiary. Zgodnie z art. 24 Kodeksu Cywilnego ofiara stalkingu ma prawo żądać od sprawcy usunięcia skutków naruszeń  - w szczególności, żeby złożył oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie.  Ma prawo złożyć powództwo cywilne o zadośćuczynienie pieniężne za doznane krzywdy oraz naprawienie poniesionych szkód materialnych – np. w wyniku zniszczenia mienia, a także utraty pracy.

W przypadku, gdy stalker należy do kręgu osób bliskich mamy do czynienia z przemocą psychiczną, o której mówi art. 207 Kodeksu Karnego. Za znęcanie się nad rodziną przewidziana jest kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5, a w niektórych okolicznościach nawet 12 lat. O przemocy w rodzinie piszemy więcej w osobnym artykule.

 

 Co zrobić, aby nie stać się ofiarą stalkingu?

 1. Chroń swoje dane osobowe.

 2. Nie podawaj obcym osobom swojego numeru telefonu lub adresu e−mail.

 3. Nie podawaj adresu domowego i nie pokazuj, gdzie mieszkasz nieznanym ci osobom.

 4. Bądź „rozsądnie ufny” w kontaktach z nowo poznaną osobą.

 5. Nie podawaj osobom trzecim numeru telefonu, adresu e−mail i domowego swoich bliskich i znajomych, chyba że ich właściciele upoważnili cię do tego.

 6. Nie odpowiadaj na anonimowe sms−y i wiadomości e−maile.

 7. Nie ujawniaj prywatnych informacji o sobie osobom mało znanym i nie zwierzaj się im ze swoich problemów, ponieważ mogą one zostać wykorzystane przeciwko Tobie.

 8. Szczególną ostrożność zachowaj w Internecie:

        strzeż dostępu do swoich kont, używaj innych haseł do różnych kont, zmieniaj je co pewien czas,

        nie podawaj swoich danych na niepewnych portalach,

        jeżeli korzystasz z routera zastrzeż dostęp do Internetu hasłem.

9. Nie ujawniaj swoich danych osobowych na portalach społecznościowych.

           

 

drukuj
22 241-17-14